Aller au poème
Charles Baudelaire

Franciscæ meæ laudes

Novis te cantabo chordis, O novelletum quod ludis In solitudine cordis. Esto sertis implicata, O fœmina delicata Per quam solvuntur peccata ! Sicut beneficum Lethe, Hauriam oscula de te, Quæ imbuta es magnete. Quum vitiorum tempestas Turbabat omnes semitas, Apparuisti, deitas, Velut stella salutaris In naufragiis amaris… Suspendam cor tuis aris ! Piscina plena virtutis, Fons æternæ juventutis, Labris vocem redde mutis ! Quod erat spurcum, cremasti ; Quod rudius, exæquasti ; Quod debile, confirmasti ! In fame mea taberna, In nocte mea lucerna, Recte me semper guberna. Adde nunc vires viribus, Dulce balneum suavibus Unguentatum odoribus ! Meos circa lumbos mica, O castitatis lorica, Aqua tincta seraphica ; Patera gemmis corusca, Panis salsus, mollis esca, Divinum vinum, Francisca !
Franciscæ meæ laudesCharles Baudelaire · Voix de synthèse
0:000:00